hello

Hallo allemaal,

We zitten al in de helft van onze onvergetelijke tijd in Suriname. Amai,amai wat vliegt de tijd hier voorbij. We maken hier ongeloofelijke en fijne momenten mee.

We hebben al een nachtje in de jungle doorgebracht. Samen met onze huisbaas trokken we naar Palulu. Na een kleine twee uurtjes rijden met het busje, kwamen we in een mooi stuk natuur terecht. Daar gingen we onze hangmatten aan enkele houten palen omhoog. Wanneer alles in gereedheid was gebracht om de nacht door te brengen zijn we een plonsje gaan doen in een kreekje. Daarna werd ons verteld dat daar een kleine kaaiman in leefde. Gelukkig maar :). Het slapen in de jungle was super ontspannend. Heel lang heb ik liggen luisteren naar vreemde dierengeluiden. Wel moet ik toegeven dat ik niet met een gerust hart ben gaan slapen :). 's Morgens hebben we dan een praatje gemaakt met een nederlander die daar vast is gaan wonen. Helemaal op zijn eentje. Niets voor mij, zo afgezonderd wonen. Dan is Zandbergen zelfs nog beter :).

Vorige weekend hebben we een uitstap gemaakt naar Fort Zeelandia. Dit was een vroegere gevangenis van Suriname. Daar zijn we ook een kunstenaar tegengekomen: Erwin De Vries. Naar het schijnt is hij redelijk bekend. Hij heeft ons heel wat verteld over Suriname en over zijn leven. Na deze uitstap heb ik een tijdje niet mee kunnen functioneren met de groep. Ik was namelijk ziek geworden: koorts en vermoeid. Zondag heb ik dan de dag helemaal alleen moeten doorbrengen in ons huisje. De rest van de groep was naar Matapika.

Afgelopen maandag hadden we ook vrijaf. Want dan wordt er bij de hindoes Holi Paghawa gevierd. Natuurlijk hebben we dit feestje niet aan ons laten voorbij gaan. Op die dag viert men dat het goede het kwade heeft overwonnen. Het is een feest van de vrede. Mensen bekladden elkaar dan met verfpoeder. Je moest ons gezien hebben :). We hebben dit feest gevierd bij hindoestanen. Deze mensen hebben ons heel vriendelijk ontvangen met heel wat eten en drank.

Dit weekend hebben we met ons groepje een weekendje gemaakt naar het binnenland. We mochten daar een herdenking meemaken van een overleden man. Een heel mooie ervaring. Na vier uur rijden over een hobbelige weg en een half uur varen op de surinamerivier, kwamen we aan bij een afgelegen dorpje. Het leek wel of de tijd daar was blijven stilstaan. We sliepen daar in hutjes vlak aan het water, echt rustgevend en gezellig. Gisterenavnod hebben we samen met de bevolking de overleden persoon gevierd. Eerst rouwen ze en om 00:00 uur begint er een groot feest. Een unieke ervaring en eentje om niet snel te vergeten.

Morgen start de laatste week lesgeven. Vanaf volgende week moet ik werken in een weeshuis.

Tot binnenkort allemaal.