Hallo allemaal,
We zitten al in de helft van onze onvergetelijke tijd in Suriname. Amai,amai wat vliegt de tijd hier voorbij. We maken hier ongeloofelijke en fijne momenten mee.
We hebben al een nachtje in de jungle doorgebracht. Samen met onze huisbaas trokken we naar Palulu. Na een kleine twee uurtjes rijden met het busje, kwamen we in een mooi stuk natuur terecht. Daar gingen we onze hangmatten aan enkele houten palen omhoog. Wanneer alles in gereedheid was gebracht om de nacht door te brengen zijn we een plonsje gaan doen in een kreekje. Daarna werd ons verteld dat daar een kleine kaaiman in leefde. Gelukkig maar :). Het slapen in de jungle was super ontspannend. Heel lang heb ik liggen luisteren naar vreemde dierengeluiden. Wel moet ik toegeven dat ik niet met een gerust hart ben gaan slapen :). 's Morgens hebben we dan een praatje gemaakt met een nederlander die daar vast is gaan wonen. Helemaal op zijn eentje. Niets voor mij, zo afgezonderd wonen. Dan is Zandbergen zelfs nog beter :).
Vorige weekend hebben we een uitstap gemaakt naar Fort Zeelandia. Dit was een vroegere gevangenis van Suriname. Daar zijn we ook een kunstenaar tegengekomen: Erwin De Vries. Naar het schijnt is hij redelijk bekend. Hij heeft ons heel wat verteld over Suriname en over zijn leven. Na deze uitstap heb ik een tijdje niet mee kunnen functioneren met de groep. Ik was namelijk ziek geworden: koorts en vermoeid. Zondag heb ik dan de dag helemaal alleen moeten doorbrengen in ons huisje. De rest van de groep was naar Matapika.
Afgelopen maandag hadden we ook vrijaf. Want dan wordt er bij de hindoes Holi Paghawa gevierd. Natuurlijk hebben we dit feestje niet aan ons laten voorbij gaan. Op die dag viert men dat het goede het kwade heeft overwonnen. Het is een feest van de vrede. Mensen bekladden elkaar dan met verfpoeder. Je moest ons gezien hebben :). We hebben dit feest gevierd bij hindoestanen. Deze mensen hebben ons heel vriendelijk ontvangen met heel wat eten en drank.
Dit weekend hebben we met ons groepje een weekendje gemaakt naar het binnenland. We mochten daar een herdenking meemaken van een overleden man. Een heel mooie ervaring. Na vier uur rijden over een hobbelige weg en een half uur varen op de surinamerivier, kwamen we aan bij een afgelegen dorpje. Het leek wel of de tijd daar was blijven stilstaan. We sliepen daar in hutjes vlak aan het water, echt rustgevend en gezellig. Gisterenavnod hebben we samen met de bevolking de overleden persoon gevierd. Eerst rouwen ze en om 00:00 uur begint er een groot feest. Een unieke ervaring en eentje om niet snel te vergeten.
Morgen start de laatste week lesgeven. Vanaf volgende week moet ik werken in een weeshuis.
Tot binnenkort allemaal.
zondag 7 maart 2010
vrijdag 19 februari 2010
Suriname
Hallo allemaal,
Lang geleden dat ik nog eens wat nieuws over Suriname breng. Het internet werkt hier namelijk heel traag, zeker als we er met allemaal opzitten. Het gaat hier goed met mij, ik ben nog steeds in leven :).
Ik heb al enkele uren lessen over algemene economie en boekhouden gegeven. Het gaat allemaal vlotjes, maar helemaal anders dan in Belgie. Alles gaat hier heel traag. Dit is wel even aanpassen, want wij zijn dit niet gewend. De leerlingen zijn hier ook niet zo gemotiveerd, dus moet je proberen je lessen leuk te maken en alles stap voor stap uit te leggen. Soms verlies je jouw geduld, maar de kunst is dit niet te laten merken. Ik vind het wel een leerrijke ervaring. De leerlingen hier spreken je aan met, hé juffie :). Ze komen ook nooit allemaal op tijd, maar dit went wel. De leerlingen zijn wel heel vriendelijk, eigenlijk vriendelijker dan bij ons. Het is hier ook de gewoonte om tegen iedereen goede morgend te zeggen. Wanneer je dit niet doet komen de leerlingen bij jou klagen dat je niet vriendelijk bent. Het is hier echt leuk om voor de klas te staan. Ook mijn leerkracht van economie is heel lief en behulpzaam.
Naast lesgeven ga ik ook elke week naar een jongensinternaat. Daar help ik de jongens met hun huiswerk. Het zijn kinderen die uit het binnenland komen en studeren in de stad. Deze jongens hebben echt begeleiding nodig, want meestal halen ze geen goede punten en ze worden ook niet opgevolgd op school. Ik werk mee aan dit project door mijn leerkracht van economie. Zij heeft dit opgestart. Onderwijs is heel belangrijk. Het is het begin van een goede toekomst. Maar veel kinderen krijgen geen goede begeleiding. Het geeft mij voldoening als ik merk dat ik hen iets kan bijbrengen.
Wij zijn hier ook al nieuwjaar gaan vieren bij de bosnegers in Klaaskreek. Amai, wat was me dat :). Dit zijn wij helemaal niet gewoon. Op nieuwjaar komt iedereen buiten en wordt er gedanst. Maar dat dansen is niet zoals wij dansen begrijpen. Dan wordt er geschuurd, met de billen tegen elkaar. Je voelt werkelijk alles :).
We zijn ook al eens dolfijnen gaan spotten op de Surinamerivier. we hebben er enkele gezien, maar niet overdreven veel, omdat het weer niet zo goed was. Daarna zijn we naar een visserseilandje geweest, Brandpunt. Het was daar echt vuil. Een klein eilandje met bijna uitsluitend mannen en veel zwerfhonden. De ultieme combinatie!!!! Die dag hebben we ook New Amsterdam bezocht, daar hebben we naar een museum geweest over het leven tijdens WO.
Vorige week hebben we drie dagen de bloemetjes buitengezet. En het beviel ons. Daarom hebben we besloten elke week eens weg te gaan. De rum is hier namelijk heel lekker en goedkoop. Hier kan je uitgaan met 15 euro en heel de nacht rum cola drinken, iets wat bij ons onmogelijk is. Natuurlijk waren de wulpse chicas zondag uitgeblust. Daarom besloten we om uit te rusten op het dakterras van het krasnopolssky hotel met een mooi zwembad. We moesten namelijk op krachten komen, want de dag nadien moesten we weer voor de klas staan.
Alles kort samengevat: het is hier heel leuk, lekker weertje, af en toe een zwembadje, soms een dansje en zeker en vast niet te vergeten: lesvoorbereidingen maken en lesgeven. Tot hier toe komen de meisjes allemaal heel goed overeen.
Tot de volgende keer, brasas.
Lang geleden dat ik nog eens wat nieuws over Suriname breng. Het internet werkt hier namelijk heel traag, zeker als we er met allemaal opzitten. Het gaat hier goed met mij, ik ben nog steeds in leven :).
Ik heb al enkele uren lessen over algemene economie en boekhouden gegeven. Het gaat allemaal vlotjes, maar helemaal anders dan in Belgie. Alles gaat hier heel traag. Dit is wel even aanpassen, want wij zijn dit niet gewend. De leerlingen zijn hier ook niet zo gemotiveerd, dus moet je proberen je lessen leuk te maken en alles stap voor stap uit te leggen. Soms verlies je jouw geduld, maar de kunst is dit niet te laten merken. Ik vind het wel een leerrijke ervaring. De leerlingen hier spreken je aan met, hé juffie :). Ze komen ook nooit allemaal op tijd, maar dit went wel. De leerlingen zijn wel heel vriendelijk, eigenlijk vriendelijker dan bij ons. Het is hier ook de gewoonte om tegen iedereen goede morgend te zeggen. Wanneer je dit niet doet komen de leerlingen bij jou klagen dat je niet vriendelijk bent. Het is hier echt leuk om voor de klas te staan. Ook mijn leerkracht van economie is heel lief en behulpzaam.
Naast lesgeven ga ik ook elke week naar een jongensinternaat. Daar help ik de jongens met hun huiswerk. Het zijn kinderen die uit het binnenland komen en studeren in de stad. Deze jongens hebben echt begeleiding nodig, want meestal halen ze geen goede punten en ze worden ook niet opgevolgd op school. Ik werk mee aan dit project door mijn leerkracht van economie. Zij heeft dit opgestart. Onderwijs is heel belangrijk. Het is het begin van een goede toekomst. Maar veel kinderen krijgen geen goede begeleiding. Het geeft mij voldoening als ik merk dat ik hen iets kan bijbrengen.
Wij zijn hier ook al nieuwjaar gaan vieren bij de bosnegers in Klaaskreek. Amai, wat was me dat :). Dit zijn wij helemaal niet gewoon. Op nieuwjaar komt iedereen buiten en wordt er gedanst. Maar dat dansen is niet zoals wij dansen begrijpen. Dan wordt er geschuurd, met de billen tegen elkaar. Je voelt werkelijk alles :).
We zijn ook al eens dolfijnen gaan spotten op de Surinamerivier. we hebben er enkele gezien, maar niet overdreven veel, omdat het weer niet zo goed was. Daarna zijn we naar een visserseilandje geweest, Brandpunt. Het was daar echt vuil. Een klein eilandje met bijna uitsluitend mannen en veel zwerfhonden. De ultieme combinatie!!!! Die dag hebben we ook New Amsterdam bezocht, daar hebben we naar een museum geweest over het leven tijdens WO.
Vorige week hebben we drie dagen de bloemetjes buitengezet. En het beviel ons. Daarom hebben we besloten elke week eens weg te gaan. De rum is hier namelijk heel lekker en goedkoop. Hier kan je uitgaan met 15 euro en heel de nacht rum cola drinken, iets wat bij ons onmogelijk is. Natuurlijk waren de wulpse chicas zondag uitgeblust. Daarom besloten we om uit te rusten op het dakterras van het krasnopolssky hotel met een mooi zwembad. We moesten namelijk op krachten komen, want de dag nadien moesten we weer voor de klas staan.
Alles kort samengevat: het is hier heel leuk, lekker weertje, af en toe een zwembadje, soms een dansje en zeker en vast niet te vergeten: lesvoorbereidingen maken en lesgeven. Tot hier toe komen de meisjes allemaal heel goed overeen.
Tot de volgende keer, brasas.
donderdag 28 januari 2010
Hallo vrienden met de wintertenen,
Ondertussen verblijven wij al twee dagen in het vochtige, warme Suriname. Dinsdag zijn we geland om 14.45 uur plaatselijke tijd. Voor jullie was het dan 18.45uur. Wanneer we aankwamen hebben we al snel mogen genieten van een tropische regenbui. Het is hier heel warm, maar toch veel beter en aangenamer dan Belgie. De vlucht is heel goed verlopen. De negenuur duurende vliegreis ging snel voorbij. wanneer we van het vliegtuig kwamen overviel de warmte ons. We kwamen van -10 graden in 30 graden. Op de vlieghaven stond Marcel ons op te wachten met zijn busje. Hij is onze huisbaas. We werden naar ons huisje gebracht in de Estabrielstraat. Het is groot en binnen is het goed fris. Bij ons verblijven ook nog drie andere studenten van journalistiek. 's Avonds nam Marcel ons mee naar een plaatselijk restaurantje, waar we kennis konden maken met een specialiteit van hier, roti genaamd. Het is een grote pannenkoek, gemaakt van bloem en bonen. Dit wordt gevuld met aardappelen, kouseband (lange bonen) en kip. Het is lekker, maar niet voor elke dag. Het eten wordt hier allemaal klaargemaakt met heel veel vet ( dat zie je ook aan de bevolking). Daarom hebben we besloten om veel zelf eten te maken. Dinsdag hebben we ook nog kennis gemaakt met meneer Dompig. Hij is onze stagebegeleider. Wat mij hier wel opvalt is dat de bevolking heel vriendelijk is. Niemand is hier gehaast. Ze gebruiken dan ook niets voor niets vaak het woordje no spang, no spang. Dit betekent rustig rustig. De mensen leven hier helemaal anders dan bij ons. Woensdag mochten we uitslapen, maar dit lukte eigenlijk niet goed door het warme weer en door de straathonden. Daarna zijn we naar het centrum van Paramaribo gegaan. Hiervoor hebben we het openbaar vervoer genomen. Wanneer je ooit naar Suriname komt moet je zeker de busjes nemen. Het is echt grappig. Elk busje is gepimpt naar de stijl van de buschauffeur. Het centrum zelf vind ik eigenlijk niet zo mooi. Het is heel druk en redelijk vuil. We hebben ook al de palmentuin bezocht. Daar zijn we enkele vreemde personen tegengekomen (zwaffelaars). Daarna zijn we met de zeven meisjes gaan eten om onze uitslag van de examens te vieren. We hebben een lekker restaurantje in het centrum gevonden "de zus en zo". Het is echt een aanrader. Vandaag (donderdag) zijn we terug naar het centrum geweest. Daar hebben we enkele mensen leren kennen die ons een beetje rondgeleid hebben. Vanaf maandag beginnen we les te geven. We moeten vijf weken stage lopen in een school. Daara ga ik samen met lisa vijf weken in een weeshuis werken (het lotjeshuis). Morgen gaan we naar onze stage school om kennis te maken met de leerkracht en de leerlingen. Tot hier mijn voorlopige belevenissen in Suriname.
Warme groetjes,
Liselotte
P.S: wanneer je als meisje niet van straat geraakt in Belgie, kom dan naar Suriname. De mannen zijn hier dol op blanke vrouwen. Hé poppetje :).
Ondertussen verblijven wij al twee dagen in het vochtige, warme Suriname. Dinsdag zijn we geland om 14.45 uur plaatselijke tijd. Voor jullie was het dan 18.45uur. Wanneer we aankwamen hebben we al snel mogen genieten van een tropische regenbui. Het is hier heel warm, maar toch veel beter en aangenamer dan Belgie. De vlucht is heel goed verlopen. De negenuur duurende vliegreis ging snel voorbij. wanneer we van het vliegtuig kwamen overviel de warmte ons. We kwamen van -10 graden in 30 graden. Op de vlieghaven stond Marcel ons op te wachten met zijn busje. Hij is onze huisbaas. We werden naar ons huisje gebracht in de Estabrielstraat. Het is groot en binnen is het goed fris. Bij ons verblijven ook nog drie andere studenten van journalistiek. 's Avonds nam Marcel ons mee naar een plaatselijk restaurantje, waar we kennis konden maken met een specialiteit van hier, roti genaamd. Het is een grote pannenkoek, gemaakt van bloem en bonen. Dit wordt gevuld met aardappelen, kouseband (lange bonen) en kip. Het is lekker, maar niet voor elke dag. Het eten wordt hier allemaal klaargemaakt met heel veel vet ( dat zie je ook aan de bevolking). Daarom hebben we besloten om veel zelf eten te maken. Dinsdag hebben we ook nog kennis gemaakt met meneer Dompig. Hij is onze stagebegeleider. Wat mij hier wel opvalt is dat de bevolking heel vriendelijk is. Niemand is hier gehaast. Ze gebruiken dan ook niets voor niets vaak het woordje no spang, no spang. Dit betekent rustig rustig. De mensen leven hier helemaal anders dan bij ons. Woensdag mochten we uitslapen, maar dit lukte eigenlijk niet goed door het warme weer en door de straathonden. Daarna zijn we naar het centrum van Paramaribo gegaan. Hiervoor hebben we het openbaar vervoer genomen. Wanneer je ooit naar Suriname komt moet je zeker de busjes nemen. Het is echt grappig. Elk busje is gepimpt naar de stijl van de buschauffeur. Het centrum zelf vind ik eigenlijk niet zo mooi. Het is heel druk en redelijk vuil. We hebben ook al de palmentuin bezocht. Daar zijn we enkele vreemde personen tegengekomen (zwaffelaars). Daarna zijn we met de zeven meisjes gaan eten om onze uitslag van de examens te vieren. We hebben een lekker restaurantje in het centrum gevonden "de zus en zo". Het is echt een aanrader. Vandaag (donderdag) zijn we terug naar het centrum geweest. Daar hebben we enkele mensen leren kennen die ons een beetje rondgeleid hebben. Vanaf maandag beginnen we les te geven. We moeten vijf weken stage lopen in een school. Daara ga ik samen met lisa vijf weken in een weeshuis werken (het lotjeshuis). Morgen gaan we naar onze stage school om kennis te maken met de leerkracht en de leerlingen. Tot hier mijn voorlopige belevenissen in Suriname.
Warme groetjes,
Liselotte
P.S: wanneer je als meisje niet van straat geraakt in Belgie, kom dan naar Suriname. De mannen zijn hier dol op blanke vrouwen. Hé poppetje :).
maandag 25 januari 2010
Het vertrek naar Suriname nadert
Hallo allemaal,
Mijn vertrek nadert. Nog zes uurtjes en ik vertrek met mama en papa naar Schiphol. We overnachtten in een hotelletje. Morgenvroeg hebben we met de groep om 6.00uur afgesproken, op de luchthaven, om te vertrekken. Hoewel het afscheid naakend is kijk ik er echt naar uit om te vertrekken. Ik ben benieuwd naar wat Suriname allemaal te bieden heeft. Ik wil het land, de cultuur en de mensen leren kennen. Het zal een leerrijke ervaring zijn. De volgende keer dat ik bericht zal het vanuit het zonnige Suriname zijn.
Vele groetjes en tot binnenkort
Mijn vertrek nadert. Nog zes uurtjes en ik vertrek met mama en papa naar Schiphol. We overnachtten in een hotelletje. Morgenvroeg hebben we met de groep om 6.00uur afgesproken, op de luchthaven, om te vertrekken. Hoewel het afscheid naakend is kijk ik er echt naar uit om te vertrekken. Ik ben benieuwd naar wat Suriname allemaal te bieden heeft. Ik wil het land, de cultuur en de mensen leren kennen. Het zal een leerrijke ervaring zijn. De volgende keer dat ik bericht zal het vanuit het zonnige Suriname zijn.
Vele groetjes en tot binnenkort
dinsdag 12 januari 2010
Hallo
Het vertrek komt steeds dichter bij de deur. Vandaag juist geteld twee weken zit ik op het vliegtuig. Ik kijk vol verwachting uit naar de nieuwe uitdaging die me te wachten staat. Via deze blog zal ik jullie regelmatig berichten over mijn spannende avonturen :).
Tot binnenkort.
Liselotte
Tot binnenkort.
Liselotte
Abonneren op:
Posts (Atom)